Νίκη περιφανής της Παράταξης, του Συλλόγου και των Συναδέλφων…Νίκη καθαρή των δημοκρατικών διαδικασιών (έστω και με μία κάλπη)…Ο λαός αποφάσισε και έκλεισε στόματα…Ποιος κακεντρεχής μπορεί τώρα να μιλά για ‘’στρατό’’ ή για ‘’κόσμο που άγεται και φέρεται δεμένος στο άρμα της εκδούλευσης’’; Ποιος μπορεί τώρα να ξαναπεί ότι ‘’οι συνάδελφοι θέλουν ν’αλλάξει χέρια ο σύλλογος’’ ή ‘’τέλος πια με τον Φωτόπουλο’’; Έτσι δεν είναι;
Ή μήπως όχι; Ή μήπως όλα τα παραπάνω κι ακόμη περισσότερα, που καθημερινά κουβεντιάζονται στο χώρο της δουλειάς μας, ισχύουν; Κι αν είναι έτσι, τότε γιατί ήταν αυτό το τελικό σκορ; Ατολμία; Πιθανόν…Αδιαφορία; Πιθανότερο…Απαξίωση; Σίγουρα… Το έχουν καταφέρει μέχρι τώρα…Να ποντάρουν, όχι στους 340 του Λεωνίδα, αλλά στους (δικαιολογημένα εν μέρει) άτολμους και στους (δικαιολογημένα εν μέρει) αδιάφορους…Να ποντάρουν στην απαξίωση του Συλλόγου, που εκείνοι διοικούν, χρόνια τώρα…
Όμως… Ο καθένας γνωρίζει και γνωρίζει καλά….Οι καθημερινές κουβέντες για ‘’ το σύλλογο του Φωτόπουλου’’ θα συνεχίζονται, η γκρίνια για ‘’τα ίδια και τα ίδια’’ θα εξακολουθεί, τα σχόλια για ’’τη στρατιά της Έρευνας’’ δεν θα σταματούν…Μέχρι πότε; Καταρχήν μέχρι να γίνει το σκορ διαφορετικό…Κι αυτό θα γίνει σύντομα…Πολύ σύντομα…Αρκεί να τολμήσουμε και να ενδιαφερθούμε, όσοι πιο πολλοί γίνεται…
‘’Έρχονται όμως αξίες, που θα σας τα πουν αλλιώτικα…’’
(Σαίξπηρ)
